Post Detail

5 lutego 2022

Zagrożenia pożarowe

Wszędzie tam, gdzie w sposób niekontrolowany przekształca się energia mechaniczna lub elektryczna w cieplną lub jest niekontrolowany płomień, żar lub iskry, występuje niebezpieczeństwo pożaru. Zagrożenie pożarowe występuje wszędzie tam, gdzie:

  • jest duże nagromadzenie materiałów łatwopalnych,
  • stosowany jest ogień otwarty lub wysoka temperatura do celów technologicznych,
  • stosowane są materiały łatwopalne do celów technologicznych,
  • występuje proces samonagrzewania się materiałów,
  • używane są narzędzia iskrzące,
  • istnieją możliwości wyładowania elektryczności statycznej,
  • wydziela się energia cieplna w wyniku tarcia elementów maszyn i urządzeń,
  • nie zachowane są odległości materiałów i wyposażenia od elementów oświetlenia (żarówek)
    i ogrzewania (piece, grzejniki itp.),
  • występują reakcje egzotermiczne,
  • nieprawidłowo są eksploatowane urządzenia elektryczne i instalacje,
  • pozostawione są bez nadzoru odpady łatwopalne,
  • w innych przypadkach braku właściwej ostrożności w postępowaniu z ogniem.

Proces spalania przebiega zgodnie z regułami chemicznymi. ponieważ spalanie jest reakcją chemiczną, aby zachodziło spalanie musi być odpowiednie stężenie składników w mieszance palnej.

GRUPY POŻARÓW – PODZIAŁY

Ochrona przeciwpożarowa polega głównie na zapobieganiu pożarom i ich rozprzestrzenianiu się, zapewnieniu sił i środków do ich zwalczania oraz prowadzeniu działań ratowniczych. ochrona przeciwpożarowa to ogół przedsięwzięć, czynności i zabiegów profilaktycznych mających na celu ochronę życia, zdrowia i mienia przed pożarem

Metody i szczegółowe sposoby ochrony przeciwpożarowej ustalają przepisy ustawy o ochronie przeciwpożarowej, przepisy rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, przepisy techniczno-­ budowlane oraz określone w polskich normach (PN) warunki techniczne środków zabezpieczenia przeciwpożarowego, a także inne przepisy szczególne. Dla ochrony zdrowia i życia szczególne znaczenie ma zabezpieczenie przeciwpożarowe budynków. W obiektach oraz na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji, a w szczególności:

  • używanie otwartego ognia, palenie tytoniu i stosowanie innych czynników mogących
    zainicjować zapłon występujących materiałów:

a. w strefie zagrożenia wybuchem, z wyjątkiem wypadków określonych w odrębnych
przepisach,
b. w miejscach występowania materiałów niebezpiecznych pożarowo,
c. w miejscach występowania innych materiałów palnych, określonych przez właściciela
lub użytkownika i oznakowanych zgodnie z Polskimi Normami.

  • garażowanie pojazdów silnikowych w obiektach i pomieszczeniach nie przeznaczonych do tego celu, jeżeli nie opróżniono zbiornika paliwa pojazdu i nie odłączono na stałe zasilania akumulatorowego pojazdu,
  • rozgrzewanie za pomocą otwartego ognia smoły i innych materiałów w odległości mniejszej niż 5 m od obiektu, przyległego do niego składowiska lub placu składowego z materiałami palnymi,   przy   czym   jest   dopuszczalne   wykonywanie   tych   czynności   na   dachach   o konstrukcji i pokryciu niepalnym w budowanych obiektach, a w pozostałych, jeżeli zostaną zastosowane odpowiednie, przeznaczone do tego celu podgrzewacze,
  • wysypywanie gorącego popiołu i żużla lub spalanie śmieci i odpadków w miejscu umożliwiającym zapalenie się sąsiednich obiektów lub materiałów palnych.
  • przechowywanie materiałów palnych w odległości mniejszej niż 0,5 m od:

a. urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrzne mogą nagrzewać się do
temperatury przekraczającej 100°C,
b. linii kablowych o napięciu powyżej 1 kV, przewodów uziemiających oraz przewodów
odprowadzających,
c. instalacji odgromowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

  • użytkowanie elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami określonymi przez producenta,
  • stosowanie na osłony punktów świetlnych materiałów palnych, z wyjątkiem materiałów trudno zapalnych, jeżeli zostaną umieszczone w odległości co najmniej 0,05 m od żarówki,
  • instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, jak: wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli  ich  konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem,
  • składowanie materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji,
  • ustawianie na klatkach schodowych jakichkolwiek przedmiotów utrudniających ewakuację,
  • zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemożliwiający ich natychmiastowe użycie,
  • uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do:
    • urządzeń przeciwpożarowych, takich jak stałe i półstałe urządzenia gaśnicze i
      zabezpieczające, urządzenia odciążające, instalacje sygnalizacyjno–alarmowe,
    • hydranty, zawory hydrantowe, suche piony, przeciwpożarowe zbiorniki wodne, klapy
      przeciwpożarowe, urządzenia do usuwania dymów i gazów pożarowych,
    • urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących takimi instalacjami oraz
      innymi instalacjami wpływającymi na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu
    • wyjść ewakuacyjnych,
    • wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego oraz głównych zaworów
      gazu.

Właściwe obchodzenie się z materiałami niebezpiecznymi pożarowo jest jednym z podstawowych warunków bezpieczeństwa pożarowego w każdym obiekcie. pracownicy powinni też wiedzieć, w jakie urządzenia przeciwpożarowe wyposażony jest obiekt, w którym są zatrudnieni, i umieć je uruchomić w razie konieczności. w obiektach i pomieszczeniach pracy powinny znajdować się instrukcje bezpieczeństwa pożarowego oraz instrukcja postępowania na wypadek pożaru

JAK SIĘ ZACHOWAĆ, CO ROBIĆ – GDY ZAUWAŻYMY POŻAR

  • nie wpadaj w panikę! Zachowaj spokój,
  • dym i gazy trujące znajdują się pod sufitem, dlatego schyl się i poruszaj się blisko ścian,
  • jeśli znajdujesz się w płonącym budynku włącz alarm ­ jeśli taki jest w nim zainstalowany,
  • w trybie natychmiastowym opuść budynek, nie zabieraj ze sobą niczego,
  • jeśli nie możesz dotrzeć do drzwi wyjściowych, wejdź do pomieszczenia jeszcze nie
    ogarniętego pożarem, zbij jakimś przedmiotem okno,
  • zadzwoń po Straż Pożarną (tel. 998 / 112) ­ nie dzwoń z płonącego budynku, skorzystaj z telefonu
    sąsiada,
  • nie wchodź na teren płonącego budynku nim Straż Pożarna nie ugasi pożaru,
  • nie wchodź do pokoju ogarniętego pożarem i dymem.

ZASADY WYKORZYSTANIA ŚRODKÓW GAŚNICZYCH


Środki   gaśnicze   stosuje   się  zależnie   od   rodzaju pożaru,   tzn.   że   nie   każdy   środek   jest   przydatny   do   gaszenia   każdego   pożaru.   stosując nieodpowiedni   środek,   zamiast   ugasić  ogień,   można   go   podsycić,   spowodować  większe   straty, odnieść ciężkie obrażenia.


Jednym ze środków gaśniczych jest woda oraz wodne roztwory środków zwilżających. Te ostatnie charakteryzują się większymi zdolnościami penetracyjnymi materiałów o szczególnie rozwiniętej powierzchni, np. słomy, siana, pyłu drzewnego lub węglowego. Woda jest całkowicie niepalna, pobiera z palącego się ciała ogromne ilości ciepła, oziębiając palące się ciało do temperatury uniemożliwiającej dalsze palenie się. W zetknięciu się z ogniem zamienia się w parę wodną, która wypiera z ogniska pożaru powietrze (tlen), hamując proces palenia się.


W określonych jednak przypadkach użycie wody nie jest wskazane, ponieważ zetknięcie się z nią np. sodu, potasu, karbidu powoduje wydzielanie się z nich gazów palnych, a wapna palonego – wzrost jego temperatury, co również przyczynia się do rozszerzenia pożaru. wodą nie można gasić płynów łatwo palnych lżejszych od wody, ponieważ opada ona na dno, powodując przelanie lub rozbryzgi palącej się substancji. wodą nie wolno gasić instalacji elektrycznych pod napięciem. również niekorzystne jest oziębianie wodą nagrzanych maszyn lub żelaznych konstrukcji, które mogą ulec deformacji, powodując m.in. zawalenie się stropów.


Łatwo dostępnym środkiem gaśniczym jest piasek, którego właściwości polegają  na  odcinaniu   dostępu powietrza  od ogniska pożaru, zmniejszeniu promieniowania ciepła oraz zapobieganiu rozpryskom. Nadaje się on głównie do gaszenia niewielkich zarzewi ognia i małych bomb   zapalających. Nie należy go stosować do gaszenia płynów łatwo palnych w zbiornikach,   maszyn, aparatury precyzyjnej.

Powszechnie stosowanym środkiem gaśniczym jest piana gaśnicza. Pianę wytwarza się przez mechaniczne zmieszanie wody ze środkiem pianotwórczym i powietrzem albo w wyniku reakcji chemicznej przebiegającej pomiędzy wodnymi roztworami środków zasadowych z kwasami.   Właściwości gaśnicze polegają na działaniu tłumiącym i izolującym palące się ciało od powietrza oraz działaniu chłodzącym, ponieważ piana zawiera dość duży procent wody.

Bardzo skutecznym środkiem gaśniczym jest dwutlenek węgla. Właściwości gaśnicze tego środka polegają na oziębianiu palącego się ciała i odizolowaniu go od powietrza. Dwutlenek węgla nadaje się do gaszenia wielu rodzajów pożaru, szczególnie cieczy palnych (farb, lakierów, rozpuszczalników) i gazów, ponieważ nie zwilża gaszonych materiałów. Dwutlenek węgla nie przewodzi prądu elektrycznego, może więc być użyty do gaszenia instalacji elektrycznych pod napięciem. Nie powoduje on żadnych zniszczeń materiału palnego.

Kolejną  grupę  środków   gaśniczych   tworzą  proszki   gaśnicze. Są to drobno zmielone niepalne   sole nieorganiczne. Nadają się do gaszenia materiałów palących się w wysokiej temperaturze, płynów łatwo palnych, substancji gazowych i metali lekkich. Można je stosować do gaszenia   instalacji elektrycznych pod napięciem (kabli, muf, tablic rozdzielczych) i pożarów w archiwach, bibliotekach, muzeach, ponieważ nie powodują zniszczeń.

Należy pamiętać o tym, żeby do gaszenia pożarów użyć odpowiednich środków. Tak więc do pożarów z grupy A używana jest woda, piana gaśnicza, proszek gaśniczy, dwutlenek węgla, do grupy B piana gaśnicza, proszek gaśniczy, dwutlenek węgla, halon, natomiast do grup C i E proszek gaśniczy, dwutlenek węgla oraz halon. Podczas doboru środka gaśniczego należy również pamiętać o tym aby straty wywołane naszą działalnością nie były większe niż straty spowodowane samym pożarem. Tak więc do gaszenia książek nie jest wskazana gaśnica pianowa. Ugasi je bardzo dobrze, ale również je zmoczy co powoduje dodatkowe zniszczenie zbioru, poza tym nie można jej wyłączyć zanim się cała nie opróżni. Gaśnica proszkowa znowu powoduje ogromne zapylenie pomieszczenia.


Należy również pamiętać o tym, że przy użyciu gaśnic (żadnego typu) nie można gasić płonących na ludziach ubrań (należy to robić przy użyciu koca gaśniczego), obowiązuje również całkowity zakaz gaszenia przy użyciu wody lub gaśnic pianowych urządzeń pod napięciem ponieważ grozi to porażeniem prądem, metali oraz karbitu. Przy użyciu wody nie można gasić również tłuszczy, paliw oraz olejów.


Podczas gaszenia pożaru należy pamiętać, aby kierować strumień środka gaśniczego na palące się przedmioty lub obiekty od skraju ognia w kierunku środka. Podczas gaszenia przedmiotów ustawionych pionowo należy skierować strumień środka gaśniczego od góry w dół.

OPIS ŚRODKÓW GAŚNICZYCH

Gaśnica pianowaJest przeznaczona do gaszenia pożarów grupy A i B. Jest wykonana z metalowego pojemnika o kształcie cylindrycznym, na którym znajduje się dysza do wyrzutu środka gaśniczego, zbijak do uruchomienia gaśnicy, uchwyty i instrukcja obsługi. Wnętrze gaśnicy wypełniają środki alkaliczne w roztworze wodnym środka pianotwórczego oraz kwas w podwieszonym pojemniku. Po uruchomieniu gaśnicy, czyli po uderzeniu zbijakiem o twardy przedmiot, następuje zmieszanie obu cieczy, wydzielenie dużej ilości związku węgla, tworzenie się piany i podwyższenie ciśnienia, które wyrzuca pianę na zewnątrz.
Gaśnica śniegowaPrzeznaczona do gaszenia pożarów grupy B, C i D. Do wyrzucania środka gaśniczego służy dysza wylotowa połączona z korpusem za pomocą elastycznego węża. W głównej części ma zawór i dźwignię do uruchomienia gaśnicy, a z boku uchwyt. Wnętrze gaśnicy jest wypełnione ciekłym dwutlenkiem węgla, który po otwarciu zaworu wydostaje się na zewnątrz, gwałtownie się rozpręża i przechodzi w stan gazowy.
Gaśnica proszkowaZawiera proszek gaśniczy pod stałym ciśnieniem np. azotu znajdującego się w dodatkowym zbiorniku w korpusie gaśnicy.
Gaśnica halonowaWypełniona cieczą o bardzo niskiej temperaturze parowania. W trakcie gaszenia wydzielają się gazy, które są szkodliwe dla zdrowia. Obecnie wycofuje się ten typ gaśnic z użycia.
Hydronetka – Przenośny pojemnik wyposażony w zbiornik, pompkę tłoczną i wężyk z prądownicą. Zestaw zawiera około 15 litrów wody.
Koc gaśniczyWykonany z tkaniny niepalnej o powierzchni około 2 m2. Kocem okrywamy źródło ognia, a obrzeża dokładnie dociskamy do podłoża, dzięki czemu ograniczamy dostęp tlenu do palącego się materiału.
Agregat gaśniczySprzęt gaśniczy wyposażony w koła, mający zapas środków gaśniczych w ilości większej niż 20 kg (od 25 kg do 750 kg). Agregaty dzielimy na pianowe, halonowe, proszkowe i śniegowe.Należy pamiętać o okresowych przeglądach. Zabezpieczy nas to przed niemiłymi niespodziankami i zagwarantuje, że sprzęt gaśniczy zadziała zawsze, kiedy zajdzie potrzeba jego użycia. Bez względu na to, jak skuteczne mamy środki gaśnicze, należy pamiętać, że lepiej, taniej, łatwiej i bezpieczniej jest chronić niż gasić.

PRZYKŁADOWE ZNAKI OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ

Wykaz wybranych znaków bezpieczeństwa ochrony przeciwpożarowej według normy PN­EN ISO 7010 razem z ich wzorami grafik, nazwami oraz informacją o zastosowaniu.

Drogi ewakuacyjne, urządzenia sygnalizacji pożarowej i sterowania ręcznego, sprzęt pożarniczy oraz środki ograniczające rozwój pożaru wymagają odpowiedniego sposobu znakowania oraz rozmieszczenia znaków bezpieczeństwa.



Przeglądając tę ​​stronę, zgadzasz się z naszą polityką prywatności.
Zgadzam się